23. Tengo 4 hermanos y así es mi vida. 

¡Hola queridos! Ja nazywam się Ania, a to jest mój podcast „Anita gada po hiszpańsku”, czyli audycja,  w której opowiadam Wam historie z mojego życia i omawiam przeróżne tematy, które mnie,  dziewczynę z pogranicza millenialsów i gen z interesują najbardziej. Czasami robię sobie przerwę od  monologów i zapraszam do podcastu gości i gościnie, z którymi rozmawiam o wszystkim tym,  związanym z nauką języków obcych, podróżami i poznawaniem innych kultur. Dziękuję, że jesteście  dzisiaj ze mną i zapraszam Was na odcinek, w którym będę mówić o tym, jak to jest mieć czwórkę  rodzeństwa. 

Personas guapas, ¡está nevando! Sí, en Varsovia está nevando, pero nevando de verdad. Es  superbonito.  Y a mí, personalmente, me encanta la nieve. Cuando estoy en casa y estoy trabajando,  como ahora, porque helloooo grabar el podcast también es mi trabajo, pero bueno, como he dicho,  cuando estoy trabajando y veo la nieve a través de la ventana, me siento mucho mejor. Y me  encanta el ambiente navideño, los villancicos, las canciones navideñas, las luces, el árbol de  Navidad… Y ya quiero tenerlo todo en casa. Y ahora estoy sentada y llevo un jersey grueso, tengo una bebida caliente, todo perfecto. Bueno, casi perfecto, porque esta semana ha sido superdifícil para mí, he tenido mucho trabajo y además el domingo y el lunes vi las pelis de Harry Potter y me acosté más tarde de lo normal, pues sobre medianoche. Y tenéis que saber que yo me levanto sobre las 6:30 cada día. Por eso desde lunes me levantaba agotada, cada día. Y el miércoles no fui a la cafetería y decidí volver directamente a casa después del entrenamiento y… Me eché una siestita de dos horas. Y cuando me desperté, ya eran las 14:30 y tuve que preparar la comida y después tuve clases. Y normalmente los miércoles yo preparo los materiales para el resto de la semana y empiezo a preparar el podcast. Pues sí, pues hoy es domingo y estoy agotada. Y todavía estoy grabando este  podcast, que me gusta hacer, pero estoy un poco cansada. Pero, vengaa, empezamos. Empezamos,  porque esa ha sido la introducción. y ahora empezamos el episodio, como, empezamos de verdad. Y  hoy quiero hablar de mis hermanos, porque los tengo 4. 

Pues sí. Hoy voy a hablar de mi vida como… De mi vida como una de los 5 hijos. Sí. Tengo 4  hermanos, o mejor dicho, 3 hermanas y un hermano. Yo soy la tercera, por eso tengo dos hermanas  mayores, una hermana menor y un hermano menor. Y tengo que deciros que desde siempre eso era  muy natural para mí. Y cuando era niña, no entendía cómo mis amigas podían ser hijas únicas. O  tener solo un hermano. Y recuerdo aquellos domingos en casa, cuando estábamos sentados a la  mesa, comiendo y yo pensaba, somos siete, pero no es mucho. Y cuando estaba allí, no lo veía, me  parecía normal que fuéramos siete personas.  

Y cuando era niña siempre jugaba con mis hermanas. Pero la verdad es que lo que más recuerdo es  el tiempo que pasé con mi hermana menor, como… Lo que… recuerdo muy bien, ¿no? Bueno,  también vale la pena deciros que entre nosotros hay 3 años de diferencia, como, entre cada uno de  nosotros. Pues nacíamos cada 3 años y mi hermano nació cuando mi hermana menor tenía 6 años.  Por eso, no hay tantos años de diferencia entre nosotros, nosotras. Pues sí, pues cuando era niña,  pasaba mucho tiempo con mis hermanas, con mi hermana menor. Y es interesante cómo nos  comportamos siendo niños. Y ya os digo de qué se trata. Yo, al mismo tiempo soy la hermana mayor  y la hermana menor, pues dependiendo de la hermana con la que estaba, desempeñaba un papel  diferente. Tenía que escuchar a mis hermanas mayores cuando nos quedábamos en casa solas o 

cuando íbamos juntas a un lugar y cuando estaba con mis hermanos menores, pues era yo la  responsable. 

Y cuando éramos niñas, mi hermana menor y yo pasábamos mucho tiempo fuera o en casa, jugando  con muñecas Barbie o Polly Pocket. Siempre veíamos pelis de Barbie o Winx. Me gustaba, porque  nunca me aburría. Siempre podía jugar con ella. Y mis hermanas mayores también jugaban con  nosotras, pero bueno, por ejemplo, cuando yo tenía 6 años, mis hermanas tenían 9 y 12. Y ya tenían  otros juegos, los juegos para mayores, ¿no? 

Pero podéis preguntaros, ¿cómo cabíamos todos en un piso? Pues yo, nunca en mi vida he tenido la  habitación sola. Desde niña compartía la habitación con mi hermana mayor. Teníamos una litera y yo  dormía en la cama de arriba. Y después, cuando mi hermana mayor, la mayor se mudó y dejó su  habitación, pues cambiamos de habitaciones y yo empecé a tener la habitación mi hermana menor.  Entonces tenía como 12 o 13 años y me convertía en una adolescente. Y por eso tengo muchísimos  recuerdos con mi hermana menor y bueno, os podéis imaginar qué tipo de recuerdos son. Pasaron  unos años y éramos dos adolescentes que tenían sus dramas, los primeros amores, la regla y todo. Y a  veces pasábamos horas hablando y nos partíamos de risa. Y sabía que a mis hermanas les podía decir todo. Bueno, a mi hermano también, pero eso vino con el tiempo, porque es 9 años menor que  yo, pues cuando estaba en el instituto y tenía 18 años, él tenía 9. Pues no podía contarle mis dramas  amorosos jaja.  

Pero en general puedo decir que tener más hermanos significa tener más personas cercanas, pero al  mismo tiempo, hay más drama. Porque cada uno de nosotros es tan diferente. E imaginaos: pasa  algo entre dos hermanos y ellos lo cuentan a otra hermana que lo comenta con cada uno, por  separado y de repente todos saben todo. Pues eso puede pasar. Porque somos amigos, somos  amigas, nos conocemos muy bien y si algo pasa, pues queremos decírselo a otro ser querido ¿no? Y no me imagino mi vida si fuera hija única. Es que, no… No me lo imagino. Yo sé que los hijos únicos dicen  que no querrían tener hermanos y que les gusta su situación familiar. Pero yo, no me imagino mi  vida sin mis hermanos. Es que… ¿A quién contáis vuestros secretos? ¿Con quién habláis sobre  vuestros padres? Por supuesto lo digo en forma de broma, porque sé que tenéis novios, amigos etc.  Pero para mí, no tener a una persona que, por ejemplo, conozca tu situación familiar y tus problemas con… No sé, con padres por ejemplo, PORQUE SON SUS PADRES también, ¿no?. Es algo que  puede ser muy útil jaja. Pues sí, es una ventaja. Otra ventaja es la ropa que puedes llevar del armario  de tus hermanas. Y madre mía, en la escuela secundaria siempre le robaba la ropa a mi hermana. Y  ella se enfadaba. Y después, cuando compartía la habitación con mi hermana menor, ella me robaba la ropa a mí. Y yo me enfadaba y recuerdo cuando mi madre me decía „Ania, es que recuerdas cuando hacías lo mismo, no te enfades, ella hace lo mismo que tú”. Y aquí una desventaja y algo que me irritaba cuando era niña y adolescente, me enfadaba cuando mi hermana hacía lo mismo que yo. Pues, por ejemplo llevaba mi ropa, decía que su canción favorita era la misma que la mía. Y yo decía noooo, eres como un loro, como lo solemos decir en polaco, pero en español es algo diferente porque significa ser una persona fea, ataviada de forma chillada y estridente. Pero bueno, pero sabéis, sabéis, que lo copiaba todo, que hacía lo mismo que yo. Y  entonces también recuerdo a mi madre que me recordó a mí, que yo hacía lo mismo con mis hermanas mayores. Porque cuando somos pequeños, los hermanos mayores son para nosotros los modelos a seguir. Los observamos y aprendemos más sobre el mundo. Pienso que una desventaja más es que… No eres el único. Lo explico. Es que la atención de los padres está dividida en cinco en mi caso,  en el caso de mi familia. Porque mi madre y mi padre tienen que cuidar de 5 hijos. Bueno ya somos adultos, pero como, tenían que cuidar, ¿no? De 5 hijos. Cada uno de nosotros tiene su vida, cada uno tiene sus problemas, sus éxitos, sus necesidades. Y bueno, yo admiro a mi madre. Porque yo no imagino tener tantos hijos. Cuando era niña sí que quería tener muchos hijos, pero con el paso del tiempo  cambié mi opinión sobre esto. Y pienso que es muy difícil cuidar de tantos niños y de tantos hijos, ¿no? Cuidar de tantos seres humanos, estar presente y estar para ellos en cada momento. Porque a  veces cuando necesitas a uno de tus padres, ellos están ayudando a otro hermano tuyo. Porque son solo dos personas que no pueden copiarse, tener un doble para qué esté con otros hermanos. Y pienso que es una desventaja. Pero por otro lado, como he dicho, siempre tienes a alguien a tu lado. En mi caso, tengo 4 personas a mi lado y dos padres. Y cada uno puede ayudarme con problemas diferentes, porque cada uno es totalmente diferente. Y me alegro mucho de tener tantos hermanos.  Y me encanta poder hablar con ellos, pasar tiempo y cuidar de nuestras relaciones. Y me encanta ver  cómo cambiamos, cómo crecemos como personas, como individuos y cómo se desarrollan nuestras relaciones. Y os puedo decir algo en secreto, a vosotros que os habéis quedado hasta ahora. Pues en diciembre habrá un episodio extra con una de mis hermanas. Y hablaremos de una de las culturas y de uno de los países del que pienso que no sabéis mucho y ella sí que sabe algo porque vive allí desde hace un año. No digo nada más, os recomiendo seguirme en Instagram para descubrir más sobre mi podcast. Y allí también os pregunto sobre las cuestiones relacionadas con el podcast y sí.

Bueno,  guapis, es todo por hoy, muchas gracias. Espero que os haya gustado el episodio de hoy. Sé que ha sido corto, pero bueno, sé que es algo interesante para muchas personas, cómo es tener muchos hermanos. No quería decir demasiado, demasiado, porque tampoco quiero contaros  toda mi vida y cosas privadas, porque no es solo mi vida, ¿no? También la vida de mis hermanos. Pero espero que os haya gustado. Y nos escuchamos el miércoles en el episodio en polaco. Os deseo un  buen día, una buena tarde y una buena semana. ¡Chao! 

BOOSTER #4. Vocabulario del aspecto físico

¡Hola queridos! Ja nazywam się Ania, a to jest BOOSTER językowy, czyli nowa seria odcinków, w  której w parę minut uczę cię nowych słówek i zwrotów po hiszpańsku. Dzisiaj zapraszam na dawkę  słownictwa dotyczącego naszego ciała. Halo halo, nie czekamy, zaczynamy!  Najpierw skupmy się na sylwetach. Można być wysokim, czyli alto lub niskim, czyli bajo. Przy okazji mogę Wam dać ciekawostkę, że la música alta to głośna

24. La belleza, los cosméticos y la cirugía plástica

Hola queridos, ja nazywam się Ania, a to jest mój podcast „Anita gada po hiszpańsku”, czyli audycja, w której opowiadam Wam historie z mojego życia i omawiam przeróżne tematy, które mnie, dziewczynę z pogranicza millenialsow i gen z interesują najbardziej. Czasami robię sobie przerwę od monologów i zapraszam do podcastu gości i gościnie, z którymi rozmawiam o wszystkim tym, związanym z nauką języków obcych, podróżami i poznawaniem innych kultur. Dziękuję, że jesteście dzisiaj ze mną i zapraszam Was na odcinek,

BOOSTER #3. Vocabulario de la familia  

Hola queridos! Ja nazywam się Ania, a to jest BOOSTER językowy, czyli nowa seria odcinków, w  której w parę minut uczę się nowych słówek i zwrotów po hiszpańsku. Dzisiaj zapraszam na dawkę  słownictwa dotyczącego rodziny i relacji międzyludzkich. Halo halo, nie czekamy, zaczynamy!  Podstawowe słowo to oczywiście rodzina, la familia. Członkowie rodziny to będą los familiares, ale często  w odniesieniu to naszych bliskich po hiszpańsku mówimy seres queridos, czyli istoty ukochane.  Ładne,

Shopping Cart